به گزارش پایگاه خبری سنگلاخ: سیده فاطمه آزمون_ در گزارشی نگران‌کننده، میزان فلزات سنگین در شیر مادران عسلویه به حدی افزایش یافته که تا ۲۰ برابر حد استاندارد جهانی برآورد شده است. این آمار زنگ خطری جدی برای سلامت نوزادان این منطقه به شمار می‌رود و نشان‌دهنده بحران زیست‌محیطی ناشی از فعالیت‌های صنعتی است. نوزادان عسلویه، پیش از آنکه نخستین گام‌های خود را بردارند، با بیماری‌هایی دست و پنجه نرم می‌کنند که تنها به دلیل زیستن در این خاک آلوده به وجود آمده است.

در چنین شرایطی، مسئولیت اجتماعی صنایع به‌ویژه پتروشیمی‌ها به شدت حیاتی است. کارشناسان بر این باورند که این صنایع باید مسئولیت‌پذیری خود را نه به‌صورت اقدامات نمادین، بلکه به‌طور ملموس و در عملکرد روزمره خود نشان دهند. کاشت چند درخت یا برگزاری یک همایش زیست‌محیطی، هرچند حرکت‌های قابل تحسینی هستند، نمی‌توانند جایگزین کاهش واقعی آلایندگی، بهبود سلامت جامعه محلی و شفاف‌سازی داده‌های زیست‌محیطی شوند.

در این راستا، نهادهای نظارتی مانند اداره کل حفاظت محیط‌زیست استان باید با دقت و حساسیت بیشتری نظارت بر اجرای مسئولیت‌های زیست‌محیطی را تقویت کرده و از مطالبات مردمی حمایت کنند. فعالان محیط‌زیست نیز باید با استناد به داده‌ها و شواهد علمی، جلوی اقدامات نمایشی را بگیرند و برای تحقق تغییرات واقعی تلاش کنند.

این بحران زیست‌محیطی در عسلویه نه تنها تهدیدی برای سلامت عمومی است، بلکه می‌تواند تبعات اقتصادی و اجتماعی گسترده‌ای نیز داشته باشد. بنابراین، زمان آن فرارسیده که از تجربه میانکاله درس بگیریم؛ نه به‌منظور توقف توسعه، بلکه برای آنکه توسعه‌ای پایدار و هماهنگ با ملاحظات زیست‌محیطی و همراهی مردم را در دستور کار قرار دهیم.

جنوب کشور، همان‌طور که منابع نفتی خود را در اختیار توسعه کشور قرار داده، نیازمند نفس کشیدن، حیات و امید است. اکنون بیش از هر زمان دیگری، نیازمند اقداماتی جدی و مؤثر برای حفاظت از سلامت نسل‌های آینده هستیم.