یادداشت: دفاع مقدس ۱۲ روزه

جنگ ۱۲ روزه ایران و اسرائیل که در تاریخ ۲۳ خرداد ۱۴۰۴ آغاز شد، یک درگیری مسلحانه با پیامدهای عمیق و درس‌های مهم برای ملت ایران و جامعه بین‌الملل بود. این جنگ نه تنها به عنوان یک آزمون نظامی بلکه به عنوان یک آزمون اراده ملی و قدرت بازدارندگی ایران مطرح شد. 

ایران در این جنگ نشان داد که توانایی لازم برای پاسخ به تهدیدات را دارد. استفاده از موشک‌های بالستیک و پهپادها در پاسخ به حملات اسرائیل، بیانگر قدرت بازدارندگی کشور بود. به‌ویژه اینکه مقامات ایرانی اعلام کردند که تنها کمتر از ۳۰ درصد توان نظامی خود را در این جنگ به کار گرفته‌اند. این نکته نشان می‌دهد که ایران هنوز ظرفیت‌های بیشتری برای مقابله با تهدیدات احتمالی دارد.

علاوه بر این، شکست سامانه‌های دفاعی اسرائیل مانند گنبد آهنین در مواجهه با حملات موشکی و پهپادی ایران، به‌ویژه تخلیه برخی مناطق در تل‌آویو و حیفا، نشانه‌ای از ضعف‌های موجود در سیستم‌های دفاعی دشمن بود.

در جنگ ۱۲ روزه به تقویت حس همبستگی و اتحاد ملی در ایران کمک کرد. حمایت گسترده مردم از نیروهای نظامی و انتظامی، نشان‌دهنده اراده ملی برای دفاع از کشور بود. برگزاری راهپیمایی‌ها و تجمعات بزرگ، نماد همبستگی اجتماعی و عزم ملت برای حفظ استقلال و تمامیت ارضی کشور بود.

جنگ اخیر نشان داد که جمهوری اسلامی ایران در زمینه تولید تجهیزات دفاعی به خودکفایی رسیده است. این خودکفایی به ایران این امکان را می‌دهد که بدون وابستگی به کشورهای خارجی، نیازهای دفاعی خود را تأمین کند. استفاده مؤثر از سیستم‌های موشکی بومی در طول جنگ، گواهی بر این ادعاست.

همچنین جنگ ۱۲ روزه یادآور این نکته است که تقویت صنایع دفاعی و تحقیق و توسعه در این زمینه بسیار حیاتی است. اگر حاکمیت به جای تقویت قدرت دفاعی، بر گفتمان تأکید می‌کرد، ممکن بود وضعیت کنونی به گونه‌ای دیگر رقم بخورد. این جنگ ثابت کرد که آماده بودن برای جنگ، لازمه حفظ صلح است.

باید به نقد رویکردهای سیاسی داخلی اشاره کرد که بر اساس آن‌ها، برخی معتقد بودند که دنیای آینده دنیای گفتمان است و نه موشک. این نوع تفکر در شرایط کنونی و پس از تجربه جنگ ۱۲ روزه، به‌وضوح باطل شده است. اکنون نیز همان جریانات سیاسی با اصرار بر مذاکره به هر قیمت، بار دیگر آدرس غلط می‌دهند.

 جنگ ۱۲ روزه ایران و اسرائیل نه تنها یک آزمون نظامی بلکه یک آزمون اجتماعی و سیاسی نیز بود. درس‌هایی که از این جنگ می‌توان گرفت، شامل اهمیت قدرت بازدارندگی، اتحاد ملی، اعتماد به توان داخلی و ضرورت تقویت صنایع دفاعی است. این تجربیات باید مورد توجه قرار گیرد تا ملت ایران بتواند در برابر چالش‌های آینده به خوبی آماده باشد.

رسانه‌ها نیز نقش مهمی در ترویج این اتحاد ایفا کردند و با پوشش خبری مناسب، مردم را به همبستگی تشویق کردند.

📝سیده فاطمه آزمون